Our Lady of Mount Carmel Polish Festival
Polski Festyn parafii Matki Bozej Szkaplerznej
Polski Festyn parafii Matki Bozej Szkaplerznej
24-26 Sierpnia, 2012
Przeboje Lata z Radiem
Wspólny śpiew w Cafe Prowincja
18 Sierpnia, 2012 
W ostatnią sobotę udało mi się być częścią czarownego wieczoru. Wybrałysmy sie z koleżankami na koncert polskich piosenek, który odbył się w Sterling Heights w Cafe Prowincja. Oczywiście najważniejsze jest spotkanie ze znajomymi i wspólnie spędzony wieczór. Czasami jednak atmosfera stworzona przez organizatorów polskich imprez dodaje dodatkowych, niezapomnianych wrażen. Zawsze też miło jest spotkać rodaków, których już znamy albo dopiero poznajemy.
Dla mnie osobiscie był to tym razem również wieczór wspomnień. Poprzez wspólne śpiewanie polskich przebojów udało mi się przenieść myślami do kraju ojczystego, do lat młodzieńczych. W czasach liceum spędziłam wiele wieczorów na ławce pod blokiem, gdzie przy gitarze śpiewalismy z przyjaciółmi takie piosenki jak "Przeżyj to sam", "Blues", "Lato, lato wszędzie", "Oprócz błękitnego nieba" czy "Nie płacz Ewka", które udało mi się ponownie usłyszeć w sobotę w Cafe Prowincja. Usłyszeliśmy i przeboje generacji mojej mamy ("Najpiękniejsza w klasie", "Nie zadzieraj nosa", "Ładne oczy masz", "Iść, ciągle iść w stronę słońca","Mamy po 20 lat", "Od rana mam dobry humor", "Małgośka", "Poszłabym za tobą"), które też nie są mi obce i tak samo dobrze nadają się do śpiewania w towarzystwie. Niektóre piosenki są po prostu niezapomniane, między innymi "Lato z komarami", "Chałupy", "W taką ciszę", "Córko rybaka", "Ach te baby".
Zespół zorganizowany specjalnie na ten wieczór zaśpiewał dla nas wyłącznie z dobrego serca i pasji dla muzyki polskiej. Członkowie tego zespołu to Justyna, Marzena, Anna, Paulina, Paweł, Zenek & Maciek. Chciałam tylko dodać, że Justyna, główna organizatorka, ma prawdziwy talent muzyczny i niesamowity glos. Jest zdecydowanie osobą, która wiele wnosi do życia naszej Polonii.
Łatwo było zacząć śpiewanie, ale ciężej było je zakończyć. Nastrój udzielił się nawet prowadzącemu, Andrzejowi, który też zaśpiewał nam kilka piosenek.
Ja z kolezankami. Od lewej: Grazyna, ja i Marzena.
Smakolyki
Paulina i Ania
Andrzej
Justyna
Pawel
Zenek
Marzena
Maciek
Krotkie VIDEO: Mix zaspiewanych piosenek
Góralski Piknik w 'Wanda Park'
8 Lipca 2012
W niedzielę 8 lipca 2012, koło góralskie 'Morskie Oko' zorganizowało piknik w 'Wanda Park' w Sterling Heights, Michigan (okolice Detroit). 'Morskie Oko' to grupa przyjaciół składająca się z około 30 osób w różnym wieku. W maju upłynęło 5 lat działalności grupy.
'Wanda Park' to dosyć duży teren rekreacyjny z pasem drzew w części północnej, w którym istnieje niewielkie wzniesienie z trzema budynkami gospodarczymi. Znajduje sie tam kilka boisk piłkarskich, wykorzystywanych często przez klub sportowy 'Biały Orzeł' (http://whiteeaglesc.com/ ).
Niemal w każdą letnią niedzielę odbywają się tu pikniki oraz temu podobne imprezy organizowane przez polonijne grupy, które w ten sposób popularyzują swoją działalność i zbierają fundusze na swoje cele. Organizatorzy sa zawsze bardzo wdzięczni za liczne uczestnictwo oraz wsparcie, które motywuje ich do dalszego zaangazowania i wytrwałej ciężkiej pracy zarówno ogólnie w polonijnych organizacjach jak i w realizacji samego przedsięwzięcia.
Wracając do pikniku z 8 lipca chcialbym wzmienic kilka slow o pogodzie. Tegoroczne lato po łagodnej zimie charakteryzuje się chronicznymi upałami, z deszczem tylko w czasie burz i temperaturami sięgającymi często od 34 do nawet 38 stopni C. Jeżeli wilgotność powietrza jest wysoka, przy takich temperaturach wprost nie ma czym oddychać. Górale jednak słyną z dokładnych, długoterminowych prognoz pogody, co szczególnie sprzyja w planowaniu imprez pod chmurką. Prognoza na 8ego lipca sprawdziła im się bezbłędnie, gdyż ta lipcowa niedziela była wyjątkowo przyjemna, co z pewnością wpłynęło na liczną frekwencję uczestników. Według nieoficjalnych źródeł uczestniczyło ok.400 osób.
Dzielna obsługa kuchni odpowiedzialna za nakarmienie wszystkich głodnych nie miała z tym zadaniem kłopotów. Oferowano wiele smacznych dań, między innymi i bez niespodzianki oczywiście 'placek po zbójnicku' oraz baraninę. Obsługa baru zaś dbała o to, aby nikt nie cierpiał na odwodnienie organizmu, serwując napoje chłodzące, 'góralską miodówkę' i żywieckie piwo.
Dla miłośników muzyki i tańca grał i śpiewał zespół 'Test'.Przyznam szczerze, że nie jest to 100%-wa góralska kapela, ale 'jak się nie ma, co się lubi, to się lubi, co się ma'.
Jeśli chodzi o wiek uczestników, to dominowała grupa raczej po 40-tce, nie mniej jednak nie zabrakło i reprezentantów młodszej generacji. Jedna z nich to Paulina Kowalczyk, osoba miła, pełna osobistego wdzięku i z poczuciem humoru. Ta studentka pierwszego roku WSU tańczy w polonijnym zespole folklorystycznym 'Polanie', a w dodatku jest tegoroczną Miss Polonia, który to tytuł odebrała w Nowym Jorku. Bez wątpienia Paulina należy do tych młodych,wspaniałych ludzi, którzy nie zapomną o własnym pochodzeniu i będą nas zawsze godnie reprezentować.
Tegoroczny piknik górali 'Morskiego Oka' to według mnie to kolejna bardzo udana letnia impreza. Gorące podziękowania za troskę i ogromny trud dla gospodarzy i jednocześnie organizatorów, dzięki którym tyle wiary miało się w tę niedzielę gdzie spotkać, wymienić doświadczenia, spostrzeżenia, opinie, czy po prostu porozmawiac. Gratulacje i ze zniecierpliwieniem czekamy na następny.
Na zdjeciach; min. Paulina, Marysia, Krzysztof, Stefan oraz wiele innych osob których imion nie dałem rady zapamiętać, za co przepraszam. Do zobaczenia.
R.K.
Letni Festiwal w Sterling Heights
2-3 Czerwca, 2012
Doroczny Polski Festiwal przy Parafii Matki Boskiej Czestochowskiej
Tradycyjnie juz w pierwszy weekend czerwca odbył się kolejny festiwal parafii 'Our Lady of Czestochowa', mieszczącej się w Sterling Heights w stanie Michigan. Byłoby nie na miejscu nie wspomnieć o tym wydarzeniu na blogu internetowym.
Dla czytelników spoza USA kilka słów wyjaśnienia na temat tego rodzaju imprez. Parafie organizują przynajmniej raz w roku letni festiwal, który ma na celu m.in., zaprezentować talenty, umiejetności, poświęcenie oraz zaangażowanie parafian. Zapraszane są folklorystyczne zespoły taneczne, które prezentują swoje repertuary, organizowany jest 'pchli targ' z podarowanych fantów, głównie książek, porcelany czy drobnych wyrobów artystycznych. Wypiekane są również ciasta, przygotowuje się smaczny obiad, ustawia się namiot z napojami i różnymi rozrywkami dla najmłodszych uczestników, itp. Dochody z tego niesamowicie pracochłonnego przedsięwzięca mają pokryć jego koszty oraz ulżyć niebagatelnym wydatkom parafialnym. Jego sukces uzależniony jest od frekwencji gości. Dodam, gości, którzy zostawią w domu 'jadowite węże', które czasem rezydują w kieszeniach i w ten sposób bardzo utrudniają sięganie po portfel. Koncept z pewnością nie jest nowy, jednak nie wiem czy stosowany w Polsce, stąd to krótkie wyjaśnienie.
Ponieważ wieksza część festiwalu odbywa się na zewnątrz, należy dodać, że pogoda ma duży wpływ na sukces imprezy. Tym razem istniała groźba fatalnej aury. W piątek pogoda była tragiczna, było zimno i padał deszcz. W sobotę jednak rozpogodziło się nieco, mieliśmy przelotne opady i temperaturę około 23 stopni C., a w niedzielę było już cieplej z tylko sporadycznym kilkuminutowym deszczem. Negatywnym elementem okazał się dosyć silny wiatr, który targał fryzury, zrywał peruki i dosyć szybko studził gorące dania.
Jak się okazało, nienajlepsza pogoda nie miała jednak żadnego ujemnego wpływu na samopoczucie uczestników. Było dużo smacznego jedzenia i, na przykład, po placki ziemniaczane trzeba było stać w kolejce jak po mięso w PRL-u. Występowała też nasza wspaniała młodzież, począwszy od najmłodszych 'Mireczków' do najstarszych 'Dunajca' i 'Czarnego Dunajca', jak również lokalny zespół 'Rytm', który dotrzymywał towarzystwa tancerzom.
Wraz z ogromną ilościa gości, tegoroczny festiwal był absolutnym sukcesem gospodarzy i organizatorów. Trzeba tu napomnieć, że niektórzy goście niekiedy maja okazję spotkać się i odnowić kontakty tylko raz w roku, tylko z okazji festiwalu, więc dla wielu festiwal jest ważną datą. Należą się więc ogromne i serdeczne podziękowania dla organizatorów za czas i wysiłek, który bezinteresownie włożyli w to przedsięwzięcie. A tym wszystkim, którzy z różnych powodów nie dotarli w tym roku, głęboko współczujemy, mając jednocześnie nadzieję, że zobaczymy ich za rok.
Artykuł i zdjęcia K.R.
Subscribe to:
Posts (Atom)